´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Cumhuriyet Gazetesi Sal─▒ Kitaplar─▒ ┬╗ Pierre ve Jean : 68


PIERRE VE JEAN

GUY DE MAUPASSANT

D├ťNYA KLAS─░KLER─░ D─░Z─░S─░: 39


T─▒rt─▒l b├Âce─čine benzeyen g├╝├žl├╝ bir r├Âmork├Âr├╝n ├žekti─či dev vapur, g├Ârkemli bir bi├žimde, a─č─▒r a─č─▒r limandan ├ž─▒k─▒yordu. K─▒y─▒ya, mendire─če, pencerelere biriken Havre halk─▒ da, birdenbire kendini; ulusal duyguya kapt─▒rarak: ÔÇťYa┼čas─▒n Lorraine!ÔÇŁ diye ba─č─▒rmaya ba┼člad─▒, denize en g├╝zel k─▒z─▒n─▒ salan bu b├╝y├╝k k─▒y─▒ kenti, bu gidi┼či, bu do─čumu alk─▒┼člar i├žinde kutluyordu. Oysa gemi, iki yan─▒ ta┼č duvarla ├ževrili bu ge├židi ge├žip de kendini ├Âzg├╝r bulur bulmaz, r├Âmork├Âr├╝n├╝ b─▒rakt─▒, sular ├╝zerinde ko┼čan bir ejderha gibi yaln─▒z ba┼č─▒na yol ald─▒.
Roland durmadan:
- ─░┼čteÔÇŽ i┼čte! ├ťst├╝m├╝ze do─čru geliyor! diye hayk─▒r─▒yordu.
Beausire art─▒k ho┼čnut, ne┼čeli:
- Nas─▒l size dememi┼č miydim? Yolunu biliyor muyum, bilmiyor muyum? diye yineliyordu.
Jean hafif├že annesine:
- Bak anne, yakla┼č─▒yor, dedi.
Madam Roland, ya┼čla dolu g├Âzlerinden mendili ├žekti.
Bu g├╝zel, dingin, duru havada, limandan ├ž─▒kar ├ž─▒kmaz b├╝t├╝n h─▒z─▒n─▒ alan Lorraine, onlara do─čru geliyordu. Beausire d├╝rb├╝n├╝ dikmi┼č:
- Dikkat, M├Âsy├ Pierre arkada, yaln─▒z ba┼č─▒na adamak─▒ll─▒ g├Âr├╝n├╝yor, dikkat! diye haber verdi.
Da─č gibi kocaman gemi, ┼čimdi ku┼č gibi u├žarak, adeta ÔÇťPerleÔÇŁe dokunacak kadar yak─▒ndan ge├žiyordu. ├ç─▒lg─▒na d├Ânen Madam Roland ┼ča┼čk─▒n bir halde kollar─▒n─▒ ona do─čru uzatt─▒, iki eliyle ayr─▒l─▒┼č ├Âp├╝c├╝kleri g├Ânderen o─člunu, o─člu Pierre'i, s─▒rmal─▒ kasketli o─člunu g├Ârd├╝. Ancak daha ┼čimdiden kocaman gemide bir nokta kadar ufac─▒k silik kalm─▒┼č, gidiyor, ka├ž─▒yor, g├Âzden yitiyordu. Onu yeniden g├Ârmeye ├žal─▒┼čt─▒ ama se├žemedi.
Jean elini yakalam─▒┼č:
- G├Ârd├╝n m├╝? diye sordu.
O:
- Evet, g├Ârd├╝m. Ne iyi y├╝rekli! dedi.
Kente do─čru d├Ând├╝ler.
Roland heyecanla:
- Allah Allah! Ne de ├žabuk gidiyor, diyordu.
Ger├žekten de gemi sanki okyanusta eriyormu┼č gibi, her an biraz daha k├╝├ž├╝l├╝yordu. Madam Roland ona d├Ânm├╝┼č, gidi┼čini, d├╝nyan─▒n ├Âb├╝r ucundaki bilinmedik bir k─▒y─▒ya do─čru ilerleyerek ufukta kaybolu┼čunu seyrediyordu. Hi├žbir ┼čeyin durduramayaca─č─▒ bu vapurda, biraz sonra art─▒k fark edemeyece─či bu vapurun i├žinde o─člu, zavall─▒ o─člu bulunuyordu. Y├╝re─činin ikiye b├Âl├╝n├╝p yar─▒s─▒n─▒n onunla gitti─čini duyumsuyor; ya┼čam─▒n─▒n bitti─čine, art─▒k o─člunu bir daha asla g├Âremeyece─čine inan─▒yordu.
Kocas─▒:
- Bir aya kalmadan d├Ânecek, niye a─čl─▒yorsun? dedi.
O:
- Bilmiyorum, k├Ât├╝ oldum, a─čl─▒yorum, diye m─▒r─▒ldand─▒.
K─▒y─▒ya ├ž─▒k─▒nca Beausire bir arkada┼č─▒na yeme─če gitmek i├žin hemen onlardan ayr─▒ld─▒. Jean, Madam Ros├ęmilly ile ├Ânden y├╝r├╝d├╝, Roland kar─▒s─▒na:
- Bizim ┼ču Jean da pek yak─▒┼č─▒kl─▒, can─▒m, dedi.
Anne:
- Evet, diye yan─▒tlad─▒.
O kadar alt├╝st olmu┼čtu ki ne s├Âyledi─čini bilmiyordu.
- Madam Ros├ęmilly ile evlenece─čine ├Âyle sevindim ki, diye ekledi.
Adamca─č─▒z ┼ča┼č─▒rd─▒:
- A, a! Nas─▒l? Madam Ros├ęmilly ile evlenecek mi?
- Tabii, hatta bug├╝n sana dan─▒┼čacakt─▒k.
Roland kar─▒s─▒na:
- Bak! Bak! Bu i┼č ne zamand─▒r? ├çok oluyor mu?
- Yok can─▒m, birka├ž g├╝nl├╝k bir konu. Jean kad─▒n─▒n kesin onay─▒n─▒ almadan sana sormak istemedi.
Roland ellerini u─ču┼čturarak:
- Pek├ól├ó, pek├ól├ó. M├╝kemmel. Bence ├žok uygun.
Tam iskeleyi d├Ân├╝p I. Fran├žois Bulvar─▒'na sapacaklar─▒ s─▒rada, kar─▒s─▒ denize son kez bakmak i├žin bir kez daha d├Ând├╝; k├╝├ž├╝c├╝k mavi bir dumandan ba┼čka bir ┼čey g├Âremedi. O kadar hafif ve uzaktayd─▒ ki, ufac─▒k bir sisi and─▒r─▒yordu.
«   01   ...    58   59   60   61   62   63   64   65   66   67   68   »   


´╗┐