´╗┐ Ana Sayfa ┬╗ Cumhuriyet Gazetesi Sal─▒ Kitaplar─▒ ┬╗ Mart─▒ & Vi┼čne Bah├žesi : 03


MARTI & V─░┼×NE BAH├çES─░

ANTON ÇEHOV

D├ťNYA KLAS─░KLER─░ D─░Z─░S─░: 21


Ayn─▒ oyunun ayya┼č doktoru ├çebutikin ise Livov, Hru┼č├žov, Astrov ve Dorn'un varaca─č─▒ sondurÔÇŽ
├çehov'un ta┼čra ├žiftliklerinde (yurtluklarda) ge├žen ├Âteki oyunlar─▒ndan farkl─▒ olarak ├ť├ž K─▒zkarde┼č'in ortam─▒ k├╝├ž├╝k bir ta┼čra kentidir. Ya┼čanan hayat─▒n, toplumsal ├ževrenin, bo─čucu ta┼čran─▒n ele┼čtirisi bu oyunda doruktad─▒r. Oyundaki yitik ayd─▒nlardan Andrey ┼č├Âyle der: ÔÇťMoskova'da bir restoran─▒n muazzam b├╝y├╝kl├╝kteki salonunda oturursun, kimse tan─▒maz seni ve sen kimseyi tan─▒mazs─▒n, ama yine de yabanc─▒ hissetmezsin kendini. Burada ise herkesi tan─▒rs─▒n, herkes seni tan─▒r; yine de yabanc─▒s─▒nd─▒r, yabanc─▒ÔÇŽ Yabanc─▒ ve yaln─▒zÔÇŽÔÇŁ Bu ta┼čra ortam─▒nda, bilginin, ├Â─črenilen ┼čeylerin de bir anlam─▒ yoktur. ├ť├ž K─▒zkarde┼č'te ─░rina'n─▒n, bildi─či yabanc─▒ dili, ─░talyanca'y─▒ unutmaya ba┼člad─▒─č─▒n─▒ fark etti─činde kap─▒ld─▒─č─▒ panik, ├çehov'un oyunlar─▒nda ac─▒ma duygusu ve ironinin bir arada oldu─ču en etkileyici sahnelerden biridirÔÇŽ Bir Rus ta┼čra kentinde ─░talyanca ÔÇťpencereÔÇŁ ya da ÔÇťtavanÔÇŁ s├Âzc├╝─č├╝n├╝ ├Â─črenmi┼č olman─▒n anlams─▒zl─▒─č─▒, bo┼ču bo┼čuna ge├žip giden hayat─▒n simgesi gibidirÔÇŽ
├çehov'un oyunlar─▒nda ta┼čra bo─čuntusuyla birlikte i┼členen ba┼čl─▒ca temalardan biri de gelecek umududur. Orman Cini'nde Hru┼č├žov ve Vanya Day─▒'da onun daha i┼členmi┼č, geli┼čtirilmi┼č bir kimlikle yinelenmesi olan Astrov, umutlar─▒n─▒ insanl─▒─č─▒n gelece─čine, gelecek ku┼čaklara ba─člam─▒┼č ayd─▒nlard─▒r. Bir orman yeti┼čtirirken, kendi elleriyle diktikleri bir fidanl─▒─č─▒n yan─▒ndan ge├žerken, ÔÇťgelece─čin biraz da kendi ellerinde oldu─čununÔÇŁ bilincini ta┼č─▒rlar. Fakat ├çehov'un oyunlar─▒ i├žinde gelecekten, gelecek umudundan en ├žok s├Âz edileni de yine ├ť├ž K─▒zkarde┼č'tir. Andrey ┼č├Âyle der bir yerde: ÔÇťYa┼čad─▒─č─▒m─▒z ┼ču hayat i─čren├ž, ama buna kar┼č─▒l─▒k gelece─či d├╝┼č├╝nd├╝─č├╝mde i├žim ├Âyle rahatl─▒yor, her ┼čey ├Âyle kolay, ├Âyle engin g├Âr├╝n├╝yor ki: Uzakta bir ─▒┼č─▒k parl─▒yor sanki ve ├Âzg├╝rl├╝─č├╝ g├Âr├╝yorum. Kendimin ve ├žocuklar─▒m─▒n ba┼č─▒bo┼čluktan, kvas i├žmekten, lahanal─▒ kaz yemekten, ├Â─čle sonras─▒ uykusundan, a┼ča─č─▒l─▒k asalakl─▒ktan nas─▒l kurtulaca─č─▒m─▒z─▒ g├Âr├╝yorumÔÇŽÔÇŁ Oyundaki yitik ayd─▒nlardan bir ba┼čkas─▒, Ver┼činin ┼č├Âyle der: ÔÇťBelki de ┼čimdiki hayat─▒m─▒z, b├Âylesine, uzla┼čt─▒─č─▒m─▒z bu hayat, g├╝n gelecek, tuhaf, bi├žimsiz, budalaca, kirli ve hatta g├╝nahk├ór bir hayat olarak g├Âr├╝necek bizeÔÇŽÔÇŁ Yine Ver┼činin, bir ba┼čka yerde ┼čunlar─▒ s├Âyler: ÔÇťNas─▒l anlatmal─▒ size? Bana ├Âyle geliyor ki d├╝nyada her ┼čey azar azar de─či┼čmek zorundad─▒r ve bizim g├Âzlerimizin ├Ân├╝nde de─či┼čmektedir de. ─░ki y├╝z, ├╝├ž y├╝z, ├žok ├žok bin y─▒l sonra, -i┼č s├╝rede de─čil- yeni, mutlu bir ya┼čam gelecek. Bizler bu ya┼čama kat─▒lamayaca─č─▒z ku┼čkusuz. Fakat daha ┼čimdiden onun i├žin ya┼čamakta, ├žal─▒┼čmakta, peki haydi, ac─▒ ├žekmekte, yaratmaktay─▒z onuÔÇŽ Ve varl─▒─č─▒m─▒z─▒n anlam─▒ ve hatta mutlulu─čumuz sadece bundad─▒rÔÇŽÔÇŁ
├ť├ž K─▒zkarde┼č'in etkileyici biti┼č sahnesinde, Moskova'ya gitme umudunun art─▒k b├╝t├╝n b├╝t├╝ne yok oldu─ču anla┼č─▒ld─▒─č─▒nda, Olga, k─▒zkarde┼člerini (M├ó┼ča ve ─░rina'y─▒) kucaklayarak ┼č├Âyle der: ÔÇťOh Tanr─▒m! Zaman ge├žecek, sonsuzca ge├žip gidece─čiz bizler de; unutacaklar bizi, y├╝zlerimizi unutacaklar, seslerimizi, ka├ž ki┼či oldu─čumuzu; fakat ac─▒lar─▒m─▒z bizden sonra ya┼čayanlar i├žin sevince d├Ân├╝┼čecek, mutluluk ve esenlik gelecek d├╝nyaya ve iyi s├Âzlerle anacaklar bizi, ┼čimdi ya┼čamakta olanlar─▒ kutsayacaklarÔÇŽÔÇŁ Ayn─▒ sahnede ─░rina ┼čunlar─▒ s├Âyler: ÔÇťG├╝n gelecek, b├╝t├╝n bunlar─▒n, bu ac─▒lar─▒n nedenini ├Â─črenecek herkes, hi├žbir ┼čey gizli kalmayacak, fakat ya┼čamak gerek ┼čimdiÔÇŽ ├žal─▒┼čmak gerek, sadece ├žal─▒┼čmakÔÇŽÔÇŁ
B├Âylece ├çehov'un oyunlar─▒ndaki bir ba┼čka ana temaya; ÔÇť├žal─▒┼čmakÔÇŁ, ÔÇť├ÂzveriÔÇŁ ÔÇťsab─▒rÔÇŁ temalar─▒na gelmi┼č oluyoruzÔÇŽ Hen├╝z bir ortaokul ├Â─črencisiyken, karde┼člerinden birine yazd─▒─č─▒ mektupta Anton ├çehov, ÔÇťadaleti, inceli─či, insanlar aras─▒nda sayg─▒ ve sevecenli─či, vicdan hesapla┼čmas─▒n─▒ ve i├ž tutarl─▒l─▒─č─▒ÔÇŁ ve bunlar─▒n yan─▒ s─▒ra da ├žal─▒┼čkanl─▒k ve ├Âzveriyi ne kadar ├Ânemsedi─čini anlatm─▒┼čt─▒ÔÇŽ Oyun yazar─▒ olarak kahramanlar─▒na kar┼č─▒ ne kadar yans─▒z olmaya ├žal─▒┼č─▒rsa ├žal─▒┼čs─▒n, onun yine de en ├žok sevecenlikle yakla┼čt─▒─č─▒ tipler, bu erdemlerin savunucular─▒d─▒r. ├ť├ž K─▒zkarde┼č'in biti┼č sahnesinde ─░rina'n─▒n s├Âyledikleri, Vanya Day─▒'n─▒n yine biti┼č sahnesinde Sonya'n─▒n s├Âylediklerinin hemen hemen ayn─▒s─▒d─▒rÔÇŽ Bu sahnede Sonya'n─▒n ÔÇťÔÇŽsabredece─čiz, ya┼čayaca─č─▒z, ├žal─▒┼čaca─č─▒zÔÇŽÔÇŁ s├Âzleri ac─▒lara katlanman─▒n anlat─▒m─▒ oldu─ču kadar, gelece─če d├Ân├╝k bir umut ├ž─▒─čl─▒─č─▒d─▒r daÔÇŽ Yine ├ť├ž K─▒zkarde┼č'in bir ba┼čka sahnesinde ─░rina ┼č├Âyle diyor Doktor ├çebutikin'e: ÔÇťBu sabah uyand─▒m, kalkt─▒m, y├╝z├╝m├╝ y─▒kad─▒m ve ans─▒z─▒n ├Âyle geldi ki bana, bu
«   01   02   03   04   05   06   07   08   09   10   11   12   13   ...    79   »   


´╗┐